Die Karoo is ’n halfwoestyn wat oor drie provinsies strek en die grootste deel van ’n dag vat om deur te ry, en juis daarom stop mense daarin. Afstande is lank, dorpe is klein en ver uitmekaar, en die landskap verander nie vinnig nie. Daardie stadigheid is die aantrekkingskrag.
Wat dit in plaas van uitsig in die gewone sin het, is ruimte, stilte en ’n naghemel met byna geen lig daarin nie. Sutherland, op die platorand, is droog en hoog en helder genoeg dat Suid-Afrika sy grootste teleskoop daar gebou het. Jy het nie een nodig om die voordeel te kry nie.
Die verblyf is gasteplase, dorpskothuise en ou Karoohuise, die meeste daarvan in of naby dorpe soos Prince Albert, Graaff-Reinet en Nieu-Bethesda. Die plantegroei is die Sukkulente Karoo en die Nama-Karoo, twee van die nege Suid-Afrikaanse biome, en verder oos gee dit pad vir die spekboomveld waarna die platform vernoem is: ’n klein vetplant wat op afgeleefde grond teruggroei en koolstof afwaarts trek terwyl dit dit doen.